Muzyczne podsumowanie roku. Część 1

Symboliczna jedynka; o tej płycie już tyle powiedziano, że pozostaje tylko zrzucić wszystko na kryzys wieku średniego Ulricha & spółki. Zadufana w sobie banda Czwórki stwierdziła, że skoro zapiła kiedyś z Lou i przypadkowo nagrano to na dyktafon, to warto stworzyć z tego płytę – ludzie to kupią, zapewne pochwalą, a jeśli nie, to się nie znają. No cóż, świat to chyba siedlisko ignorantów i imbecyli, bo album sprzedał się w śmiesznej ilości.